ACAT Nederland

Uiteenzetting van de zaak.
Op 29 maart 2008 is dhr. Longjam Uttamkumar door twee gewapende personen in burgerkleding gevolgd, besprongen en zonder een woord te zeggen, werd in de tuin van zijn woning in het wilde weg geschoten. Dhr. Longjam Uttamkumar werd in boven- en onderlichaam geraakt en schreeuwde dat hij onschuldig was. Hij viel vlakbij het huis van zijn oom neer.
Familieleden, onder wie zijn moeder, waren getuigen van de gebeurtenissen. Nadat zijn oom naar zijn gewonde neef probeerde te rennen, werd de neef nog twee maal beschoten.
Mevr. Meena, zijn moeder, probeerde tussenbeide te komen, maar werd bedreigd met gruwelijke consequenties en dwong hen naar binnen te gaan. Mevr. Meena zag door het raam dat een ander een wapen naast het dode lichaam neerlegde. De daders vertelden lid te zijn van de Manipur Politie Commando’s.
De familieleden waren er getuige van dat bij de poort een scooter werd gezet, een lid van het politiecommando nam een plastic zak en ging naar de plek van het incident. Na een half uur kwam een geüniformeerd politieteam en greep een som geld, de scooter en de mobiele telefoon van de overledene.
De politie verklaarde dat dhr. Longjam Uttamkumar tijdens een ontmoeting was gedood waarbij geld en een pistool op het lichaam waren gevonden.
Op 30 Maart 08′ diende de vader van het slachtoffer een klacht in bij het politiebureau in Imphal;er werd een verzoek ingediend om snel gerechtelijke stappen te zetten om de daders te straffen.

ACAT Nederland maakt zich ernstig zorgen over de buitengerechtelijke moord van dhr. Longjam Uttamkumar en in het algemeen over de mensenrechtensituatie in Manipur; rapporten wijzen erop dat er een stijgende tendens van buitengerechtelijke moorden is, die meestal ongestraft blijven.

U kunt onderstaande brief schrijven:
(Adressen vindt u onder de brief)

ACAT NETHERLANDS
Action of Christians for the Abolition of Torture and Capital Punishment.

Smt. Pratibha Devisingh Patil
President of India
Rastrapati Bhavan
NEW DELHI 110004
INDIA …. – 05 – 08.

Dear President,

As a member of ACAT Netherlands I am very concerned about the extra-judicial killing of Mr. Longjam Uttamkumar by members of the Manipur Police Commandos in Imphal City, Manipur.
He is a 34 years resident in Keishamthong Longjam Leika, Imphal West.

I ask you urgent:
* Order a prompt, thorough and impartial investigation into the circumstances of the
extra-judicial killing of Mr. Longjam Uttamkumar in order to identify those
responsible, bring them to trial and apply the penal and/or administrative sanctions
as provided by law;
* Guarantee that adequate reparation is granted to the victim’s family;
* Guarantee the respect of human rights and the fundamental freedoms throughout the
country in accordance with national laws and international human rights standards.

Yours respectfully,

name: signature:

adres:

Vertaling van de brief.
Als lid van ACAT Nederland ben ik erg bezorgd over de buitengerechtelijke moord op
dhr. Longjam Uttamkumar, door leden van de Manipur Politie Commando’s in Imphal City, Manipur.
Hij is een 34 inwoner van Keishamthong Longjam Leika, Imphal West.

Ik verzoek u dringend:
* opdracht te geven tot een grondig en onpartijdig onderzoek naar de omstandigheden
van de buitengerechtelijke moord op dhr. Longjam Uttamkumar; de
verantwoordelijken te achterhalen, hen voor de rechter te brengen en/of de
administratieve sancties toe te passen zoals de wet daarin voorziet;
* te garanderen dat de familie van het slachtofffer schadeloossteling wordt gegeven;
* het respect voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in het hele land te
garanderen in overeenstemming met national;e en internationale wetten.

U kunt een kopie sturen aan:
Justice Rajendra Babu,
Chairperson of National Human Rights Commission of India
Faridkot House
Copernicus Marg
NEW DELHI 110 001
INDIA
fax: +91 11 2334 0016
e-mail: chairnhrc@nic.in

Nederlandse Ambassade
6/50 F, Shanti Path,
Chanakyapuri
NEW DELHI 110021
INDIA
fax :+91-11-24197710
e-mail: nde@minbuza.nl

H.E. mevrouw Neelam DHAMIJA SABHARWAL geb. Dhamija
Buitengewoon en Gevolmachtigd Ambassadeur
Buitenrustweg 2
2517 KD Den Haag
fax: 070-361.7072
e-mail: webmaster@indianembassy.nl

Achtergrondinformatie India
Zie voor meer informatie: maart en september 2007, februari 2008
Op 15 augustus 1947 werd India onder leiding van Jawaharlal Nehru onafhankelijk van Groot-Brittannië en werd het bestuur overgedragen. Hiermee werd het land autonoom onderdeel van het Britse Gemenebest.
Onder druk van de Moslimliga, die een thuisland voor de moslims propageerde, besloten de Britten om het land op te delen in het seculiere India en het islamitische West- en Oost-Pakistan. Massale volks¬ver¬hui¬zin¬gen en onge¬veer een mil¬joen doden door etnische en religieuze rellen waren het gevolg. Op 30 januari 1948 werd Gandhi – die op geweldloze wijze tegen de opdeling had gestreden – door een hindoefanaat doodgeschoten in Delhi.
De scheiding tussen India en Pakistan is sinds de onafhankelijkheid nog altijd pijnlijk voelbaar binnen families.

Betrekkingen met Nederland
Direct na de onafhankelijkheid werden er diplomatieke betrekkingen tussen Nederland en India aangeknoopt. In de decennia na de onafhankelijkheid was India een van de belangrijkste ontvangers van Nederlandse hulp en in de jaren tot 2003 was het ontwikkelingsprogramma in India het grootste Nederlandse bilaterale programma ter wereld.
Het groeiend economische gewicht, gecombineerd met een meer naar buiten gerichte blik na het einde van de koude oorlog zorgde voor een groter Indiaas zelfvertrouwen en een meer assertieve rol op het wereldtoneel. Een van de uitingen hiervan was de beslissing in 2002 van de toenmalige regering om de ontwikkelingsrelatie met bilaterale donoren (met uitzondering van de G8-leden) stop te zetten. Voor Nederland betekende dit dat het ontwikkelingsprogramma in India versneld werd uitgefaseerd en afgerond.
De Nederlandse economische en politiek belangstelling voor India zijn voortdurend toegenomen; de belangstelling uit de hoek van onderwijs, technologie en cultuur namen zienderogen toe. Daarmee zijn de betrekkingen tussen India en Nederland uitgegroeid tot een meer volwassen relatie die een breed scala van aspecten bestrijkt.

Mensenrechten
ACAT Nederland maakt zich ernstig zorgen over het algemeen klimaat van straffeloosheid en de angst die slachtoffers wordt ingegeven om deze schendingen aan de kaak te stellen.
India heeft wel de V.N.- Overeenkomst tegen Marteling ondertekend, maar is er niet in geslaagd om het te bekrachtigen.

Sociale situatie
Nog altijd leeft ongeveer een derde van de Indiase bevolking onder de armoedegrens. Zowel in 2006 als in 2007 stond Nederland op de 9e plaats in de top tien van de landen met de hoogste levensstandaard. India staat op de 128e plaats van de 177 landen.
Gemeten naar de maatstaven van HDI .
Sinds 1993 wordt het door de UNDP gebruikt in hun jaarlijkse rapport. De index meet de gemiddelde prestaties van een land op het terrein van Volksgezondheid (levensverwachting) kennis (analfabetisme, educatie en onderwijs), levensstandaard (BNP, koopkracht, armoede).

ACTIE VOOR DHR. BOUBA OUSMANOU EN VERDWENEN PERSONEN, KAMEROEN

Uiteenzetting van de zaak.
In de noordelijke provincie van Kameroen hebben in Maroua sinds dec. ‘07 een reeks verdwijningen plaatsgevonden door de bende het Bataillon d’Intervention Rapide(BIR).
Dhr. Abdoulaye Abakar , dhr. Issa Ousmanou, dhr. Aboulaye Bouba werden op 23 dec. ’07 (in het bijzijn van vrouw en kinderen) ontvoerd door onbekenden die zeiden lid te zijn van BIR.
Dhr. Hamadou Oumarou, werd op 8 maart ’08 gedwongen twee onbekenden te volgen. De mannen kwamen later terug om geld te eisen van het slachtoffer; ze vermeldden dat dhr. Oumarou was gearresteerd door leden van de BIR en gevangen gehouden werd in Salak.
Zijn vrouw betaalde het gevraagde geld, ging de volgende dag met haar zus op zoek naar haar man, maar ze kwam geen enkele informatie aan de weet over zijn verblijfplaats.

Dhr. Bouba Ousmanou, werd op 29 maart ’08 ontvoerd uit het huis van zijn ouders in de regio Kongoré. Hij is op 30 maart ’08 gezien, in gezelschap van zes mannen in burgerkleren, van wie er twee in een auto zaten en twee anderen op een motorfiets. Een getuige zou een van de personen hebben herkend als lid van het leger.
Sinds 16 april ’08 is bekend dat hij wordt vastgehouden bij de Gendarmerie Brigade van Maroua. Zijn moeder werd telefonisch op de hoogte gebracht dat haar zoon was overgedragen aan de Gendarmerie Company van Maroua, voor onderzoek, en dat hij wordt vastgehouden in de cel van de territoriale brigade.
Op 8 april ’08 ging de moeder samen met een lid van MDDHL , er heen en slaagde erin om haar zoon te zien. De eerste tien dagen was hij vastgehouden in de Gendarmerie Brigade van Maroua. Tijdens die dagen was hij gemarteld en mishandeld: geblinddoekt, behalve tijdens het eten. Hij zou regelmatig zijn geslagen door verschillende mensen, ook tijdens het eten en onderworpen aan een vorm van marteling die eruit bestaat dat het slachtoffer aan de handen op zijn rug gebonden, aan een staaf wordt opgehangen.
Op 16 april ’08 is dhr. Bouba Ousmanou nog niet voor de rechter verschenen en zijn de redenen van zijn arrestatie en detentie nog onbekend.
De verblijfplaatsen van de anderen zijn onbekend, er is geen informatie beschikbaar over hun lot.

U kunt onderstaande brief schrijven:
(Adressen vindt u onder de brief)

ACAT NETHERLANDS
Action of Christians for the Abolition of Torture and capital punishment.

Mr. Paul Biya
President of the Republic
Presidency of the Republic
Palais de l’Unité
1000 YAOUNDÉ
CAMEROON
…. – 05 – 08.

Dear president,
As a member of ACAT Netherlands I am very concerned about a series of enforced disappearances in Maroua, in the Extreme North Province, since December 2007.

I ask you urgent:
* take all necessary measures to locate the whereabouts of Mr. Adboulaye Abakar,
Mr. Issa Ousmanou, Mr. Aboulaye Bouba and Mr. Hamadou Oumarou;
* guarantee at all times their physical and psychological integrity as well as of
Mr. Bouba Ousmanou and guarantee him immediate access to appropriate and
free medical treatment;
* order their immediate release in the absence of valid legal charges that are
consistent with international law and standards, or, if such charges exist, bring them
before an impartial and competent tribunal and guarantee their procedural rights at
all times;
* guarantee access to their families and lawyers;
* order a thorough and impartial investigation into these events, in particular into the
allegations of torture and ill-torture suffered by Mr. Bouba Ousmanou, in order to
identify all those responsible, bring them to trial and apply the penal and/or
administrative sanctions as provided by law;
* guarantee adequate compensation to the victims;
* ensure the respect of human rights and fundamental freedoms throughout the
country in accordance with national laws and international human rights standards.

Yours respectfully,

name: nbsp; signature:

address:

Vertaling van de brief.
Als lid van ACAT Nederland ben ik erg bezorgd over een serie gedwongen verdwijningen in Maroua, in de noordelijke provincie.
Ik verzoek u dringend:
* alle noodzakelijke maatregelen te nemen om de verblijfplaats van dhr. Adboulaye
Abakar, dhr. Issa Ousmanou, dhr. Aboulaye Bouba en dhr. Hamadou Oumarou;
* ten allen tijde hun fysieke en psychische integriteit te waarborgen en dhr. Bouba
Ousmanou onmiddellijk vrije toegang te verlenen tot de voor hem aangegeven
medische behandeling;
* opdracht te geven tot hun onmiddellijke vrijlating bij gebrek aan geldige wettelijke
tenlastelegging in overeenstemming met internationale wetten en normen; of, indien
zulke beschuldigingen bestaan, hen voor een onpartijdige en bevoegde rechtbank te
brengen en hun procedurele rechten ten allen tijde te waarborgen;
* aan hun famlilies en advocaten toegang te garanderen;
* opdracht te geven tot een grondig en onpartijdig onderzoek naar deze
gebeurtenissen, in het bijzonder naar de beweringen van marteling en de ziekte die
dhr. Bouba Ousmanou opliep door de marteling, om allen die verantwoordelijk zijn te
achterhalen, hen voor de rechter te brengen en de straffen en/of administratieve
sancties toe te passen zoals de wet daarin voorziet;
* voldoende compensatie te geven aan de slachtoffers;
* het respect voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in het hele land
te garanderen in overeenstemming met nationale en internationale
mensenrechtennormen.

U kunt een kopie sturen aan:

Drs. N.W.M. Braakhuis
Boîte Postale 310
YAOUNDE
KAMEROEN
fax: 00 237 9 629 07 40
e-mail: yao@minbuza.nl

Dhr.Mathieu Blaise BANOUM
Amaliastraat 14
2514 JC Den Haag
fax: 070-3652979
e-mail: ambacam-la-haye@planet.nl

Achtergrondinformatie Kameroen.
Kameroen ligt in West-Afrika tussen Nigeria, Tsjaad, Centraal-Afrikaanse Republiek, Congo-Brazzaville, Gabon en Equatoriaal-Guinea. Kameroen is ingedeeld in tien provincies. De politieke hoofdstad is Yaoundé, de economische hoofdstad is de kuststad Douala die grenst aan de Atlantische Oceaan.
Het land is 14 keer groter dan Nederland, telt ruim 18 miljoen inwoners.
Godsdiensten zijn: het christendom, de (gematigde) islam, en het animisme.
De voertalen zijn Frans en Engels.
De huidige president is Paul Biya met als eerste minister Ephraim Inoni. De macht van het land is in handen van een kleine minderheid.

Kameroen werd in 1472 ontdekt door Portugezen. Zij waren onder de indruk van de grote garnalen in de rivieren. Vandaar de naam “Cameroes”: de Portugese benaming voor “garnalen”.
Tijdens de WO I werd Kameroen door de Fransen en de Britten veroverd. Daarna opgesplitst in een Frans en een Brits deel: Cameroun en Cameroons. Beide gebieden werden mandaatgebieden van de Volkenbond.
In 1959 werd Cameroun onder de naam République du Cameroun een autonome republiek binnen de Franse Gemeenschap. In 1960 werd het onafhankelijk. In 1961 werd sprak de bevolking van Cameroons zich in een referendum uit voor een federatie met Cameroun. Op 1 oktober 1961 werden de République du Cameroun en Cameroons samengevoegd tot de Federale Republiek Kameroen.
In 1966 fuseerden twee partijen tot de Union National du Camerounais. Bij de verkiezingen won de oppositie in 13 steden. De president benoemde echter regeringsgezinde burgemeesters. Sindsdien is sprake van burgerlijke ongehoorzaamheid tegen het regime van Biya, maar hij weet niet van wijken. In 2004 werd hij als president herkozen met meer dan 80% van de stemmen door middel van een (door internationale waarnemers genoemde) verkiezingsfraude. In de zomer van 2005 werd een aantal demonstraties van de oppositie voor eerlijkere verkiezingen door betere controle, technieken (inzet van computers bij tellen), de kop in gedrukt door het leger en illegaal verklaard door de president Biya. Feitelijk is Kameroen een zogenaamde schijndemocratie.

Mensenrechten
Er zijn bewegingen gaande in de richting van democratie. Kameroen zet zich niet actief in voor handhaving en bescherming van de mensenrechten. De mensenrechtensituatie is verbeterd maar er blijven schendingen optreden. Een aantal mensenrechtenorganisaties is actief en de kerkelijke instanties proberen de wantoestanden aan te klagen en te verlichten. Tegelijk willen ze de mensen bewuster en weerbaarder maken. De pers is vrijer dan vroeger, maar moet op haar tellen blijven passen. Journalisten hebben hardhandig het belang van zelfcensuur leren kennen.
Een van de problemen in Kameroen is de aanhoudende corruptie in alle lagen van de samenleving.

Sociale situatie
Ongeveer de helft van de inwoners leeft op het platteland. Een doorsnee familie bestaat uit drie generaties. Vaak verbroederen families tot er hechte vriendschapsbanden ontstaan, die op hun beurt bevestigd worden met uitgebreide feestelijke ceremoniën. Een huwelijk wordt gezien als versteviging van de band tussen twee families.
In Kameroen leven meer dan 230 etnische groepen. Het is meer een “veelvolkerenstaat”. Sommigen hebben een invloed gehad op de ontwikkeling van Kameroen.
Kameroen heeft op onderwijsgebied goede vooruitgang gemaakt: tussen 1990 en 2000 steeg het aantal jongens dat kan lezen en schrijven van 69% naar 79%, bij meisjes steeg dit van 48% naar 64%.
De gezondheidszorg is voor velen onbetaalbaar; er zijn geen sociale verzekeringen. Daarom speelt de traditionele geneeskunde een belangrijke rol. In de meeste ziekenhuizen moet betaald worden voor een dokter of verpleger. 63% van de bevolking heeft toegang tot drinkbaar water: in de steden tot 84%, op het platteland tot 41%. De overheid organiseert voor alle kinderen gratis inentingen.
Voor WO I was Kameroen een Duitse kolonie. Er is een goede infrastructuur opgebouwd. Het land kent goede landbouw en olie-industrie.

Kameroen staat op de 144e plaats (totaal 177) van de HDI Index

Vrijheid
Als vrij zijn is: hou jij je mond
want ik heb iets te zeggen
Als vrij zijn is: jij achter tralies, want
dan hoeven wij niet bang te zijn
voor al jouw anders zijn en doen en anders
laten

Als vrij zijn is: de dag van morgen
strak bepalen door de dag vandaag
iets minder dag te laten zijn

Als vrij zijn is: de deuren sluiten
en op het beeldscherm vrij bekijken
wat veilig uit de buurt moet zijn

Als vrij zijn is: steeds rustig slapen
omdat de anderen hun tong moedwillig
is ontnomen

Als vrij zijn is: eten wat en wanneer je wilt
maar de schillen laten vallen in de kranten
waar de honger wordt verzwegen

Als vrij zijn is: niet hoeven weten wat mij
heeft vrijgemaakt, mij vrij houdt, mij
in vrijheid elke dag gevangen neemt

Als vrijheid is: wachten tot de ander
mij bevrijdt van angsten waar ik
heilig op vertrouw

Als vrijheid mijn gedachten pleistert
Als vrijheid om mij heen overal rondom
en in mij waait,
maar voor jou niet is te vangen

Als vrijheid mij beschermt
tegen jouw ideeën die voor mij te
anders zijn

Als vrijheid voor mij vandaag zo
vanzelfsprekend lijkt, en jij niet
weet wat dat betekent

Dan is vrijheid munt voor mij
en kop eraf voor jou
Dan is vrijheid lucht en willekeurig

Maar staat het mij misschien wel vrij
om iets van mijn riante vrijheid – met
wederzijds goedvinden natuurlijk -
tijdelijk of voor langere duur
af te staan om jou
van mijn verstikkende vrijheid
te bevrijden.

Marion Bloem