ACAT Nederland

ACAT NETHERLANDS
ACTION OF CHRISTIANS FOR THE ABOLITION OF TORTURE AND CAPITAL PUNISHMENT.

 

Advocate Sahara Khatun
Honorable Minister Ministry of Home Affairs Bangladesh
Secretariat Building: 8 (1st – 3rd Floor)
DHAKA-1000
BANGLADESH
                                                                                                                                        – 06 – 10
Dear Minister,
As a member of ACAT Netherlands  I am concerned about the death in prison due to alleged torture of Mr. Mohiuddin Arif, a technician in the Operator Theatre Division at Apollo Hospital, in Dhaka.

I urgently ask you:

• carry out a prompt, effective, thorough, independent and impartial investigation into the alleged torture
   and death of Mr. Mohiuddin Arif, in accordance with international human rights standards, inter alia,
   with the UN Convention Against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or
   Punishment and the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR), the result of which
   must be made public, in order to bring those responsible before a competent, independent and
   impartial tribunal and apply penal, civil and/or administrative sanctions as provided by law;

• ensure that an effective remedy, including the right to full redress with compensation be granted to
   the victim’s family concerned;

• ensure the respect of human rights and fundamental freedoms throughout the country in accordance  
   with national laws and international human rights standards.

 

Yours respectfully,

name:                                                                       signature:

address: 

 

Vertaling van de brief
Als lid van ACAT Nederland ben ik erg bezorgd over de dood in gevangenschap als gevolg van marteling van dhr. Mohiuddin Arif, technicus in het Operator Theatre Division bij het Apollo ziekenhuis, in Dhaka.

Ik verzoek u dringend:
• een snel, effectief, grondig, onafhankelijk en onpartijdig onderzoek te verrichten naar de aantijgingen  
   van marteling en de dood van dhr. Mohiuddin Arif, in overeenstemming met internationale
   mensenrechten normen, inter alia, met de VN conventie tegen marteling en andere wrede, onmenselijke
   of vernederende behandeling of straf; en in overeenstemming met de internationale conventie voor
   burgerlijke en politiek rechten (ICCPR), het resultaat ervan openbaar te maken om de verantwoordelijken
   voor een bevoegde, onafhankelijke en onpartijdige rechter te brengen en de straffen en/of sancties toe
   te passen zoals de wet daarin voorziet;
• een efficiënt rechtsherstel te garanderen met inbegrip van het recht op volledige vergoeding met
   compensatie aan de betrokken familie van het slachtoffer;
• in heel het land de mensenrechten en de fundamentele vrijheden te garanderen in overeenstemming met
   nationale wetten en internationale mensenrechtennormen.

 

Uiteenzetting van de zaak
Op 24 januari 2010 kwamen leden van de RAB (Bataljon voor Snelle Actie) bij het huis van dhr. Mohiuddin Arif naar hem vragen. Dhr. Mohiuddin Arif sprak met hen, vroeg naar de redenen van hun aanwezigheid, maar kreeg geen antwoord. Daarop werd hij meegenomen door de RAB. Nog diezelfde dag werd hij thuisgebracht in handboeien, bedekt door een zwarte deken. De RAB leden vroegen hem om de wapens naar buiten te brengen.
Op dat moment schreeuwde het slachtoffer dat hij onder dwang had toegegeven dat hij thuis wapens had. De RAB leden doorzochten het huis, vonden geen wapens, namen dhr. Arif mee. Een broer kreeg te horen dat Mohiuddin werd beschuldigd van diefstal.

Rond middernacht bezocht zijn broer het kantoor van RAB waar hij kreeg te horen dat niemand met de naam Mohiuddini Arif was gearresteerd.
De volgende ochtend gingen zijn vader en broer naar het politiebureau. Hier vonden ze Mohiuddin Arif zwaar gewond op de vloer van een cel liggen. De dienstdoende ambtenaar schold hen uit en stuurde hen weg.
Dhr. Mohiuddin Arif werd op 26 januari voorgeleid voor het Hof dat hem naar de gevangenis stuurde.
Op 31 Januari 2010 kreeg de vader te horen dat zijn zoon naar het universiteitsziekenhuis was gebracht voor behandeling.
Daar aangekomen vertelde zijn zoon hem dat hij was geblinddoekt, handboeien om kreeg: hij was op verschillende plaatsen geslagen en geschopt. Hij was hierdoor niet in staat te eten en te lopen.

Dhr. Mohiuddin Arif stierf op 3 februari 2010 in de Centrale Gevangenis Dhaka. Er werd autopsie uitgevoerd, maar geen verdere informatie verstrekt.

U kunt een kopie sturen aan:

Mr. A. J.A.J.M.G. Hennekens
Road 48, House 16/A
Gulshan II
Dhaka
BANGLADESH
fax: +880-2-8823326
e-mail: dha@minbuza.nl

 

Z.E. de heer Mizanur RAHMAN
Buitengewoon en Gevolmachtigd Ambassadeur
Wassenaarseweg 39
2596 CG DEN HAAG
fax: 070-3283524
e-mail: amb.vanbangladesh@wanadoo.nl

 

Het fax- en e-mail adres van mevr. Khatun:
fax: +880 2 7169667
e-mail: minister@mha.gov.bd

 

Achtergrondinformatie Bangladesh
De volksrepubliek is een parlementaire democratie. Het presidentschap van Bangladesh is een grotendeels ceremoniële positie, de macht ligt bij de minister-president die het hoofd van de regering is. De huidige president is Iajuddin Ahmed. De president wordt iedere 5 jaar gekozen door het parlement. De hoofdstad van het land is tevens de grootste stad, Dhaka (Dacca).
Het land grenst voor het grootste gedeelte aan India en voor een klein stukje aan Birma, ligt ten noorden van de Golf van Bengalen en omvat vooral de delta van de rivier de Ganges. Door de ligging zijn er vaak overstromingen. Het gebied ontwikkelde zich tot een rijk handels- en nijverheidscentrum tijdens de 16e eeuw. De eerste Europese handelaren arriveerden er einde 15e eeuw.
In 1858 werd Bengalen een provincie van Brits-Indië. Op 3 juli 1946 werd de provincie verdeeld in een overwegend hindoeïstisch West-Bengalen en een overwegend islamitisch Oost-Bengalen. Bij de onafhankelijkheid van India en Pakistan in 1947 kwam West-Bengalen als staat bij India en Oost-Bengalen als provincie bij Pakistan. In 1955 werd Oost-Bengalen opnieuw Oost-Pakistan genoemd.

Doordat Oost-Pakistan werd genegeerd door de centrale regering in West-Pakistan, het huidige Pakistan begon de onafhankelijkheidsstrijd in 1971. Het leger van Pakistan begon een bloedige onderdrukking waarbij onschuldige mannen, vrouwen en kinderen in groten getale werden vermoord. Majoor Mujibur Rahman verklaarde hierop de onafhankelijkheid van Bangladesh. Dit leidde tot de Bevrijdingsoorlog van Bangladesh die aan meer dan een miljoen Bengali’s het leven kostte en tot een vluchtelingenprobleem leidde.
India greep in en het Pakistaanse leger gaf zich in december 1971 over; Bangladesh werd onafhankelijk. In 1975 werd Bangladesh een éénpartijstaat, maar het leger installeerde een militaire dictatuur. Generaal Ziaur Rehman liet in de grondwet het woord ‘secularisme’ vervangen door ‘vertrouwen in god’. De latere generaal Ershad maakte van de islam een staatsgodsdienst. Het duurde tot 1991 voordat Bangladesh, na 15 jaar militaire dictatuur, de eerste vrije verkiezingen sinds de onafhankelijkheid kon houden. De Islamitische Jamaat-e-Islami behaalde 12% van de stemmen;  in 2001 nog slechts 4%.

Bevolking
Op Singapore en Bahrein na is Bangladesh het dichtstbevolkte land ter wereld. Bangladesh telt ruim 161 miljoen inwoners. De bevolking is vrij homogeen: 98% is etnisch Bengali.
Religie
In de 13 eeuw werd de islam geïntroduceerd en is met 83% de belangrijkste religie. Het hindoeïsme is met 16% de andere grote godsdienst; er zijn kleine groepen boeddhisten, christenen en animisten.

Mensenrechten
De president benoemt de leden van de hoogste rechtbank, de Supreme Court.
De doodstraf wordt nog gehandhaafd.
In de aanloop naar de verkiezingen van eind 2007 was de vrijheid van vereniging en vergadering beperkt, ondanks het versoepelen van noodtoestandmaatregelen en institutionele hervormingen; tienduizenden politieke activisten die vreedzame bijeenkomsten organiseerden werden door het hele land opgepakt. De politie gebruikte buitensporig geweld om vreedzame demonstraties op te breken, waarbij betogers gewond raakten. In her eerste half jaar zouden ten minste 54 mensen zijn overleden bij vermeende buitengerechtelijke executies door de politie en het Bataljon voor Snelle Actie (RAB). Niemand werd ter verantwoording geroepen voor de moordpartijen. Ten minste 185 mensen werden ter dood veroordeeld, en vijf mannen werden geëxecuteerd.

Sociale situatie
Bijna de helft van de volwassen is analfabeet. De gemiddelde levensverwachting is 63 jaar.
Overbevolking is een groot probleem; grote groepen landlozen moeten in gebieden met een verhoogd overstromingsrisico wonen. Zij worden geteisterd door vele ziekten.
De vervuiling van het grondwater met natuurlijk voorkomend arsenicum is een groot probleem. Hieraan is bijgedragen is door westerse NGO’s die het boren van putten als alternatief voor het vervuilde rivierwater hebben aangemoedigd. Arsenicumvergiftiging bedreigt ongeveer 25% van de bevolking. Het werkende deel van de bevolking groeit sneller dan het aantal banen in de belangrijkste sector, de landbouw. 49,8% van de bevolking leeft onder de armoedegrens.
Bangladesh staat op plaats 146 van de HDI    
                                                                                                      Bron: o.a. Amnesty Nederland