ACAT Nederland

ACTIE VOOR GEARRESTEERDE DEMONSTRANTEN IN MEXICO

ACAT NEDERLAND
Action des Chrétiens pour l’Abolition de Torture et Peine de Mort.

Dr. Felipe Calderón Hinojosa
Président des Etats-Unis du Mexique
Residencia oficial de Los Pinos
Colonia San Miguel Chapultepec
MEXICO D.F.
MEXIQUE
….- 01-07.

Monsieur le Président,

Membre de l’ACAT-Pays-Bas , je vous exprime mon inquiétude pour le recours excessif à la force contre les manifestants de la ville d’Oaxaca le 25 novembre 2006. Selon nos informations, 5 personnes sont mortes, 141 ont été arrêtées, dont 31 femmes, plus de 25 personnes ont disparu et une centaine ont été blessées.

Je vous demande instamment :
* de condamner publiquement les agissements violents de la force publique dans
l’Etat d’Oaxaca;
* d’ordonner la libération immédiate de tous les détenus à moins qu’ils ne soient
inculpés d’une infraction dûment reconnue par la loi;
* d’ordonner des enquêtes sur les personnes disparues et mortes et sur les
allégations de torture et de mauvais traitements subis par les détenus afin
d’identifier les responsables et les présenter devant la justice.

Je vous prie d’agréer, Monsieur le Président, mes salutations les plus respectueuses.

nom : signature :

adresse :

Vertaling van de brief.
Als lid van ACAT Nederland wil ik uitdrukking geven aan mijn ongerustheid over het buitensporig geweld tegen de manifestanten op 25 november 2006. in de stad Oaxaca. Volgens onze informatie zijn 5 personen dood, 141 mensen zijn gearresteerd waaronder 31 vrouwen, meeer dan 25 personen zijn verdwenen en een aantal is gewond.

Ik verzoek u dringend:
* in het openbaar de gewelddadige handelingen in de Staat Oaxaca te veroordelen;
* de onmiddellijke vrijheid te gelasten van alle gevangenen, tenminste van degenen
die onschuldig zijn aan enige overtreding volgens de regels van de wet;
* onderzoek te laten verrichten naar de verdwenen personen, naar de doden en naar
de beweringen van marteling en slechte behandeling van de gevangenen om de
verantwoordelijken te achterhalen en hen voor de rechter te brengen.

Uiteenzetting van de zaak.
Op 25 november 2006 werden de deelnemers aan het einde van een vreedzame mars, waarbij het aftreden werd gevraagd van de gouverneur, hevig aangevallen door de politie en gewapende groepen. Vijf personen werden gedood, 141 mensen werden gearresteerd, waaronder 31 vrouwen, 25 mensen zijn verdwenen en een aantal is gewond. Twee dagen later zijn de 141 gearresteerden per helikopter naar plaatsen in naburige Staten getransporteerd. Zij mogen geen contact hebben met hun families en advocaten.
De meeste gearresteerde personen die tijdens manifestaties sinds juni 2006 plaats hadden in de stad Oaxaca zijn slachtoffer geworden van marteling en slechte behandeling tijdens hun gevangenschap.
De politie is eveneens tussenbeide gekomen om de manifestanten te verspreiden met gebruik van buitengewoon geweld.
De manifestanten vroegen om het aftreden van de gouverneur, van wie zij de verkiezing bestrijden en zij beschuldigen hem van corruptie.

U kunt een kopie sturen aan:

Lic. Ulises Ruiz Ortiz
Gouverneur de l’Etat d’Oaxaca
Carretera Oaxaca
Puerto Angel, Km 9.5
Santa María Coyotopec
C.P. 71254 OAXACA
ESTADO DE OAXACA.
MEXIQUE

Ambassadeur Mr. J.J. van de Velde
Apartado Postal 10-656
11000 MÉXICO D.F.
fax: (+52) 5552588138
e-mail: nlgovmex@nlgovmex.com

Achtergrondinformatie Mexico.
Mexico is ruim 58 keer groter dan Nederland en telt 105 miljoen inwoners. De meeste Mexicanen zijn Rooms Katholiek, 6% Protestant, 5% behoort tot een andere godsdienst.
De voertaal is Spaans met daarnaast 54 Indiaanse talen.
President Vicente Fox Quesada is sinds 1 december 2000 staatshoofd van de Federale Republiek met 31 deelstaten en het federale district (‘D.F.’), dat grotendeels samenvalt met de hoofdstad Mexico Stad.
Mexico kende een aantal hoog ontwikkelde culturen, waarvan die van de Azteken en van de Maya’s de bekendste zijn. Na enkele eeuwen koloniale overheersing bevocht Mexico tussen 1810 en 1821 zijn onafhankelijkheid op Spanje. Hierop volgde een lange periode van politieke onrust; in deze periode verloor Mexico bijna de helft van zijn grondgebied aan de Verenigde Staten.
Na een dictatuur en grote sociale ongelijkheid ontstond begin 20e eeuw een revolutie waarna de ‘Partido Revolucionario Institucional’ (PRI) langdurig aan de macht was.
President Ernesto Zedillo Ponce De Leon (1994-2000), een zogenoemde technocraat, voerde binnenlandse hervormingen door die o.m. de democratie een steviger basis gaven en democratische verkiezingen in juli 2000 mogelijk maakten. Op 1 december 2000 werd President Zedillo opgevolgd door President Vicente Fox Quesada van de ‘Partido de Acción Nacional’ (PAN), de eerste president van een ander partij dan de PRI na 71 jaar.

Mensenrechten
Het verbeteren van de mensenrechtensituatie in Mexico heeft prioriteit bij President Fox. In de voorbije jaren zijn alle internationale afspraken en conventies op het gebied van mensenrechten bevestigd of geratificeerd. De belangrijkste mensenrechtenschendingen betreffen martelingen, verdwijningen, buitengerechtelijke executies en willekeurige detentie. De regering stelt zich open en transparant op met betrekking tot de mensenrechtensituatie en meer in het bijzonder voor verbetering van de positie van de inheemse volkeren in Mexico. Een aantal gevallen van mensenrechtenschendingen heeft de persoonlijke aandacht van de President, vooral na een persoonlijk onderhoud met de Secretaris Generaal van Amnesty International. Op 8 december 2003 is de VN Diagnose over de Situatie van de Mensenrechten aan President Fox gepresenteerd. De President heeft zich verbonden aan de aanbevelingen van het rapport, die door middel van een Nationaal Mensenrechten Plan zullen worden uitgevoerd. Dit Nationaal Mensenrechten Plan is op 10 december 2004 door de regering gepresenteerd en werd gekenmerkt als ‘politica de estado’, (beleid van de Staat) waarbij zowel de federale overheid, de deelstaatregeringen, het parlement, de rechterlijke macht als maatschappelijke organisaties betrokken zijn. Op 3 februari 2005 is een grootschalige campagne gestart, gericht op het terugdringen en voorkomen van geweld tegen vrouwen. Ook de door de regering Fox voorgestelde juridische hervormingen zullen bijdragen aan een transparanter en toegankelijker juridisch systeem, met minder kans op willekeur en mensenrechtenschendingen.

Sociale situatie
In ver afgelegen gebieden is de armoede wijdverbreid. Op dit moment leeft ongeveer 48% van de bevolking onder de armoedegrens, 25% bevindt zich in de categorie extreme armoede. De armoede is vooral te vinden op het platteland en binnen Indiaanse gemeenschappen, vaak in het hooggebergte. Aanvullende investeringen in onderwijs, gezondheidszorg en volkshuisvesting zijn nodig om een voldoende basis voor verdere economische groei te realiseren. De verdeling van het inkomen kent grote verschillen, zowel sociaal als regionaal.
Mexico staat op de 53e plaats van de ontwikkelingsindex en op de 12e plaats van de armoede-index. De meeste mensen hebben toegang tot veilig drinkwater en tot betaalbare geneesmiddelen.
Ruim 92% van de bevolking kan lezen en schrijven.

Milieubeleid
Mexico heeft te kampen met schaarste en vervuiling van zoetwaterbronnen, industriële vervuiling van rivieren in stedelijke gebieden, ontbossing, erosie en verwoestijning, ernstige luchtverontreiniging in Mexico- Stad en in de stedelijke gebieden die grenzen aan de VS. Water en herbebossing zijn aandachtspunten. Het water is dikwijls ernstig vervuild en moet van steeds grotere afstand aangevoerd worden. Op het gebied van ontbossing neemt Mexico de 4e plaats in op de wereldranglijst. Wetgeving in Mexico is redelijk ver gevorderd maar de handhaving is problematisch.
Het Kyoto Protocol is begin 2005 in werking getreden. Mexico heeft zich altijd constructief opgesteld in de onderhandelingen rond het Kyoto Protocol.
In maart 2006 heeft in Mexico de 4e Wereld Water Conferentie plaatsgevonden.

ACTIE VOOR DHR. HUMPHREY SAMPUO EN DHR. EMMENT MUTONGA IN ZAMBIA.

ACAT NEDERLAND
Action of Christians for the Abolition of Torture and capital punishment.

Minister President of Zambia
Office of the President
State House
PO Box 30208
LUSAKA
ZAMBIA
fax: +260 1 252 545

…..- 01 – ’07.

Dear Minister President of Zambia,

As a member of ACAT Netherlands , I am very concerned about the situation of Mr. Humphrey Sampuo and Mr. Emment Mutonga. They are kept in prison on death row in Kabwe.

I urgently ask you:

* guarantee, in all circumstances, the physical and psychological integrity of
Mr. Humphrey Sampuo and Mr. Emment Mutonga;
* ensure their daily food and special their medical treatment, Mr. Sampuo is suffering
of tuberculosis;
* ensure the visit of lawyers to Mr. Humphrey Sampuo and Mr. Emment Mutonga;
* order the immediate release of Mr. Humphrey Sampuo and Mr. Emment Mutonga,
and if charges exist, ensure that them is given a prompt and fair trial, in which
their procedural rights are guaranteed at all times;
* guarantee the respect of human rights and the fundamental freedoms throughout
the country in accordance with national laws and international human rights
standards.

Yours sincerely,

name: signature:

address:

Vertaling van de brief.
Als lid van ACAT Nederland ben ik erg bezorgd over de situatie van dhr. Humphrey Sampuo en van dhr. Emment Mutonga. Zij worden gevangen gehouden in de dodencel van Kabwe.

Ik verzoek u dringend:
* in alle omstandigheden de fysieke en psychische integriteit van dhr. Humphrey
Sampuo en van dhr. Emment Mutonga te garanderen;
* hun dagelijks voedsel en vooral hun medische behandeling te waarborgen, dhr.
Sampuo lijdt aan tuberculose;
* de bezoeken van advocaten aan dhr. Humphrey Sampuo en van
dhr. Emment Mutonga te waarborgen;
* opdracht te geven tot de onmiddellijke vrijlating van dhr. Humphrey Sampuo en van
dhr. Emment Mutonga en indien er beschuldigingen zijn, te garanderen dat hen een
onmiddellijk en eerlijk gerechtelijk onderzoek wordt gegeven waarin hun
procedurele rechten ten allen tijde zijn gegarandeerd;
* garandeer het respect van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in uw
land in overeenstemming met nationale en internationale wetten en
mensenrechtennormen.

Uiteenzetting van de zaak.
De actie voor dhr. Humphrey Sampuo en dhr. Emment Mutonga in Kabwe wordt gehouden op verzoek van een correspondente met de twee mannen. Zij leven al jaren onder erbarmelijke omstandigheden in de dodencel.
Zij hebben altijd honger, krijgen geen medische behandeling, ook al heeft dhr. Sampuo tuberculose. Zij krijgen geen juridische bijstand.

U kunt een kopie sturen aan:

Mr. Eduard J.M. Middeldorp
Royal Netherlands Embassy in Lusaka
P.O. Box 31905
LUSAKA
ZAMBIA
fax: (260-1) 253.733
e-mail: lus@minbuza.nl

Ambassade van de Republiek Zambia
Avenue Molière 469
B-1050 BRUSSEL
BELGIË
fax :00-322/3474333

Achtergrondinformatie Zambia.
Zambia (vroeger Noord Rodesië) is 18 keer groter dan Nederland, telt bijna 12 miljoen inwoners van wie de meerderheid christen is, 15 % behoort tot een inheemse godsdienst, een kleine minderheid is moslim en hindoe. President Levy Mwanawasa is staatshoofd van de republiek. De voertaal is Engels.
In 1990 voerde Kaunda onder grote druk een meerpartijenstelsel in. Bij de verkiezingen in 1991 werd Frederick Chiluba tot president gekozen en in 1996 werd hij herkozen. In januari 2002 werd Levy Mwanawasa (MMD) in omstreden verkiezingen zijn opvolger; in oktober 2006 is Mwanawasa na een spannende, vrije en transparante verkiezingsstrijd beëdigd voor een tweede en laatste termijn. Sinds 2003 is een brede maatschappelijke discussie gaande over de grondwet en het kiesstelsel.
President Mwanawasa maakt zich sterk voor een harde aanpak van corruptie. In oktober 2006 is een voormalig directeur van de nationale commerciële bank als eerste kopstuk veroordeeld wegens corruptie. De president durft aanpassingen in zijn kabinet toe te laten als hij twijfelt aan de ‘schone handen’ van zijn bewindslieden. Er lopen een civielrechtelijk proces tegen oud-president Chiluba (voor het gerechtshof in Londen) én een strafzaak tegen hem wegens corruptie.
Sinds de zomer van 2003 pleiten diverse geledingen van de het maatschappelijk middenveld voor verandering, zoals afschaffing van de doodstraf, verbetering van de positie van vrouwen (erfrecht) en beperking van de macht van de president.

Mensenrechten
Deze worden redelijk gerespecteerd. Het in het volkslied verwoorde ‘One Zambia, One Nation’ wordt daadwerkelijk in de praktijk gebracht. Hoewel de grondwet voorziet in vrijheid van drukpers en meningsuiting, zijn de media voor een groot deel in handen van de overheid. Er zijn (slechts) drie landelijke dagbladen waarvan twee in handen van de staat zijn. Daarnaast zijn er onafhankelijke kranten, die enkele malen per week verschijnen. De onafhankelijke media blijven een belangrijke rol spelen bij het aan het licht brengen en volgen van corruptiezaken. De enige televisiezender met een redelijk bereik wordt door de Staat gecontroleerd. De bevolking in de vaak afgelegen gebieden op het platteland is voor haar informatievoorziening vrijwel uitsluitend aangewezen op radiozenders, die soms op commerciële basis opgezet zijn.
Met de verbetering van de vaak harde levensomstandigheden in de meestal overvolle gevangenissen en ontoereikende hygiëne, wordt mondjesmaat resultaat geboekt. Daarnaast is de procesgang langdurig vanwege de ontoereikend toegeruste rechterlijke instellingen: te weinig menskracht en een slechte infrastructuur.
De doodstraf is de afgelopen jaren niet ten uitvoer gelegd. Bij presidentieel decreet zijn de tegen de coupplegers van 1997 uitgesproken en door het Opperste Gerechtshof bevestigde doodstraffen omgezet in gevangenisstraffen; een aantal van de coupplegers is inmiddels vrijgelaten omdat hun straf er op zat. In aansluiting op dit decreet heeft president Mwanawasa publiekelijk verklaard tijdens zijn presidentschap geen enkele executieorder te zullen tekenen.
Van regeringswege is bij wet een commissie ingesteld, die belast is met het toezicht op de naleving van de mensenrechten. Zij heeft helaas een groot tekort aan mensen, financiën en adequate infrastructuur.
In Zambia bestaat aanzienlijke genderongelijkheid: vrouwen worden zowel op papier als in de praktijk achtergesteld. De overheid erkent deze problematiek en heeft binnen het kabinet een ministerie voor gender en ontwikkeling gecreëerd, maar deze heeft weinig macht.

Sociale situatie
Sinds de invoering van gratis basis onderwijs in 2003 is de toegang tot basisonderwijs van 1,8 miljoen leerlingen in 2000 toegenomen naar 2,6 miljoen leerlingen in 2005. De scholingsgraad voor de eerste zeven klassen bedroeg 94,7% in 2005. De problemen met betrekking tot de kwaliteit van onderwijs zijn enorm. Er zijn te weinig leraren, te weinig leermiddelen. Op de lagere scholen delen 5 kinderen samen 1 leerboek. De onderhoudsstaat van veel scholen is vaak erg verwaarloosd en er is gebrek aan elementaire sanitaire voorzieningen.
De effecten van de HIV/AIDS epidemie zijn hier én in de gezondheidssector dramatisch voelbaar: het hoge sterftecijfer onder leraren leidt tot afname van het aantal gekwalificeerde onderwijzers.
Veel van hoger opgeleiden in de sector gezondheidszorg emigreren naar beter betalende banen in de regio, in Europa of de VS. Daarnaast lijdt circa 60% van de ziekenhuispatiënten aan HIV/AIDS gerelateerde aandoeningen. Het nationale karakter van de HIV/AIDS crisis heeft een verwoestend effect op ontwikkelingsprocessen in alle sectoren. Men schat dat er in 2015 bijna 1 miljoen weeskinderen zullen zijn.
De wet verbiedt arbeid onder de 16 jaar, maar door de slechte economische situatie worden met name in de landbouw en de informele sector veelvuldig kinderen te werk gesteld.

Ik droom van morgen!

Ik droom van morgen.
Morgen zullen we
geen angst meer hebben.
Morgen zal er liefde zijn.
Morgen zal er vrede zijn.
Van morgen droom ik.
Ik droom van het heelal
helder verlicht.
Er is vreugde
in de ogen van miljoenen.
Geen schijnsel
van bommen en napalm
die de huizen
van vreedzame mensen
verwoesten.

Van morgen droom ik.
Ik houd van het vuur
dat twee geliefden verwarmt
in de koude nachten
van de winter.
Ik houd niet
van het vuur
dat kinderen verbrandt
en een geslacht
van verminkten voortbrengt.
ik droom van morgen.
Morgen zullen we geen angst meer hebben.
Morgen zal er liefde zijn.
Morgen zal er vrede zijn.
Van morgen droom ik.

Mustafa Al-Kurd, Palestijns dichter
Uit: ‘Hier zullen wij blijven als stekel van een cactus’.