In een gedicht ben ik het veiligst
hier zullen mijn dagelijkse vervolgers
me niet kunnen vinden.
Hier ben ik als Adam
in mijn eigen woud:
elk woord een toevluchtsoord,
een scherpe bijl,
een kogel,
een trouwe, gehoorzame hond.
En ik hun meester
en pleegkind.
Hoewel verwond
en getroffen
weet ik me in een gedicht het veiligst.
Vjekoslav Vukadin (1952) – Joegoslavië
Volg ons via