Bij de commissie
Bij het hervertellen
herinnert niemand zich
of hij een granaat droeg,
of dat zijn ineengeklapt lichaam
explodeerde bij contact met
de verschrikking die zou komen.
Maakt het iets uit of je weet
van ’t detail dat waarheid heet?
Aangezien, op fast forward,
het einde hetzelfde is,
namelijk over en uit.
De vragen, hoe ook bedoeld,
leiden allemaal weg van hem
die daar alleen is, rennend voor zijn leven.
Ingrid de Kok (1951), Zuid-Afrikaanse.
Dit gedicht heeft betrekking op de door Desmond Tutu geleide Waarheidscommissie (1995 – 1998)
